Eind 18e eeuw
Het tijdperk van de rede
Woensdag
Help me.
Voedsel is schaars
Verdedig de republiek
Eet minder
Toneelgezelschap Henry Salt & zoon
Dochter
Terwijl de zon opkwam boven het kaaseiland...
- En lange schaduwen wierp op de worststruiken...
- Het licht weerkaatsend in de honingbomen...
- En warmte gevend aan de weiden vol gerookte zalm...
- Was ik, de Baron van Munchausen, die wereldberoemd ben...
- Omdat ik de waarheid en alleen de waarheid vertel...
- Strakker ! - Sta stil.
Hoe word jij een groot actrice zoals ik, als je opgeblazen wordt ?
In mijn vaderland...
Om te trachten kennis te verbreiden...
- Onder mijn boerse, kortzichtige en ongelovige landgenoten.
We lichtten het anker en voeren uit.
We lichtten het anker en voeren uit !
Golven ! De golven !
Verdomme !
Wij zijn acteurs. Waar zijn de toneelknechten ?
- Dood. - Allemaal ?
Zelfmoord. Maar het had niks met jouw acteren te maken.
Weer had ik pech. Ik werd naar de muil van een walvis toe geblazen...
- Die zo'n enorme grootte en lengte bezat...
- Dat ik zelfs met een telescoop het achtereind niet kon zien.
Hoe zal het de Baron vergaan ?
Deze keer kan hij niet ontsnappen.
Op zulke momenten kan een handvol snuif uiterst effectief zijn.
Verdraaid nog aan toe !
Waar waren de golven nou ? De golven !
Incompetente imbeciel !
- Ik deed 't niet. Zij deed het. - Niet waar ! Hij was het !
We worden geacht professioneel te zijn en we willen graag overleven.
Sally !
Blijf hier.
- Waar is mijn broer ? - Je hebt geen broer.
Waarom staat er dan "Henry, Salt & Zoon" ?
Ik had je nooit moeten leren lezen. Het is een traditie. Het hoort zo.
Nee, de eisen van de Sultan zijn niet voldoende rationeel.
Een blijvende vrede is gebaseerd op de ratio.
Het spijt me, Mr. Jackson.
't Eerste bedrijf ging niet zo goed. Wat technische probleempjes.
Excuses zijn niet nodig, Mr. Salt. De omstandigheden zijn zwaar.
Neem me niet kwalijk.
De officier die zijn leven waagde...
- Door zes kanonnen te vernietigen en tien gevangenen te bevrijden.
- We hebben veel over u gehoord. - Zoals u zegt, Sir.
- U nam overmatig veel risico's. - Ik deed slechts mijn best, Sir.
Laat hem onmiddellijk executeren.
Zulk gedrag werkt demoraliserend op soldaten en burgers.
Ze proberen een eenvoudig en normaal leven te leiden.
Het is al moeilijk genoeg zonder labiele mensen die onrust stoken.
Constantinopel.
Het hof van de Turk. Wat een verrassing...
- Dat 'n vluchtige bries me hierheen blies.
Misschien moet ik de Sultan een lesje leren.
De Sultan hield van goede wijn...
- En wees nooit 'n weddenschap af. Dat kwam hem duur te staan.
Leugens ! Schurken ! Ik tolereer dit niet langer.
Stop deze bespotting !
Het is onwaardig. Ik heb nog nooit zoveel onzin gezien.
U weet niet waar u het over hebt.
- Na een weelderig maal... - Hoort dit erbij ?
Ga van het toneel af.
Deze bandiet is een bedrieger. Ik ben de Baron van Munchausen.
- We voeren hier een toneelstuk op. - U drijft de spot.
Alsof ik een lachwekkende fictieve figuur was, het mikpunt van grappen.
Wat gebeurt er in hemelsnaam ?
Laat het doek vallen !
Af !
U verbruit de voorstelling.
Doe iets. Ik moet het publiek toespreken.
Dames en Heren...
Mijn excuses voor deze vreselijke gebeurtenis. Ik verzeker u...
Schone dames.
- Schone dames.
- U hebt een goede smaak. - Verder klopt er niets van.
- We moeten verder met het stuk... - Mijn hemel ! Berthold !
Wie is Berthold ?
Hoe kom jij... ? Wat geweldig om je te zien.
Waar zat je ? Hoe gaat 't met je benen ?
Waar zijn de anderen ? Albrecht !
Adolphus ! Gustavus ! Niet te geloven, dit is een wonder.
- Ik ben blij. - Is ie er nog ? Stuur hem toch weg.
- Wat is er aan de hand ? - We beginnen opnieuw.
- Wie is dit ? - Een of andere ouwe gek.
- Hij is de Baron van Munchausen. - O, de echte Baron van Munchausen.
Inderdaad. En wie bent u, als ik vragen mag ?
Een ambtenaar. Ik ben belast met de vergunning van dit theater.
Dit is de wel-niet-zo-edele Horatio Jackson.
Hij hoopt de oorlog te winnen en onze stad te redden.
Gaat u nu, alstublieft.
Hij is een ezel. Alleen ik kan een einde maken aan deze oorlog.
Ik kan dat omdat ik de oorlog begon. Ik ben de oorzaak.
Ik vrees dat u weinig begrip heeft van de werkelijkheid.
Uw werkelijkheid, m'n waarde, is leugens en kletspraat.
En ik ben wat blij dat ik er in het geheel geen begrip van heb.
- Deze man heeft een dokter nodig. - Een dokter ?
We gaan verder met de voorstelling. Ik dank u zeer.
En nu wegwezen. Wees redelijk, alstublieft.
Als we niet doorgaan, werpt hij ons voor de Turken.
Geachte dames en heren, uw dienaar, de Baron van Munchausen.
Heb je nog neuzen gevonden ?
Zing eens wat !
U herinnert zich mij of mijn avonturen niet meer.
Maar ik verzeker u dat ze waar gebeurd zijn.
De waarheid is dat ik de oorzaak ben van deze belegering.
- En de Turken dan ? - Dit is een grensconflict.
- We vechten om zeeroutes. - Dat was de vorige keer.
Arme misleide dwazen.
Als u mij de gunst doet het woord van een heer te geloven...
- Zal ik u de ware oorzaak van deze oorlog onthullen.
Na mijn... O jeetje...
Na m'n terugkeer uit Egypte...
- Werd ik zeer hartelijk verwelkomd door de leider der Turken.
Zijne hoogheid de Sultan.
Hij kende mijn reputatie en achtte me zeer hoog.
Hij was zo vergenoegd over mijn gezelschap...
- Dat hij me toegang tot zijn harem aanbood.
Op een dag bracht hij me een fles van zijn beste toké.
- Wat zegt u ervan ? - Niet slecht.
M'n beste Munchausen, iets beters is er niet.
Onzin.
Ik wed dat ik binnen 'n uur een veel betere fles toké voor u kan halen...
- Uit de keizerlijke kelder in Wenen, slechts 1000 mijl van hier.
Neem de weddenschap aan. Als het niet lukt, mag u me onthoofden.
- Wat is uw inzet ? - Ik neem het aan.
Ik zet zoveel schatten in Als de sterkste man kan dragen.
Afgesproken. Geef me een pen, dan schrijf ik meteen aan de keizerin.
Berthold !
Ik kom er aan ! Verdorie. Sorry, jongens, ik moet weg.
Breng dit naar de keizerin in Wenen.
Zij zal je een fles wijn geven. Breng die onmiddellijk bij mij.
Kan ik u enig vermaak aanbieden terwijl u wacht ?
Ik heb 'n korte opera geschreven. Wilt u wat horen ? Het is prachtig.
Het is een komedie. Hij heet "De beulsleerling".
Hier komt de ouverture.
Het doek...
Het doek gaat op en we zien een typische martelkamer.
Yosrick, de jonge leerling, zingt over het plezier in zijn werk.
Een beulsleerling ging op 'n dag blij naar zijn werk
Ik buig en rek onder gezang
En maak mensen bang
maar de zaken lopen niet de enige op de pijnbank ben ik.
De vierde akte speelt in een abattoir. Ik zie 'n boel slapstick.
We beginnen met 't eunuchenkoor: "Zo jong al onder 't mes".
"Mein Herz, mein Herz".
Zo jong al onder 't mes omringd door mooie vrouwen
Het leven van een eunuch is hard...
- Neemt u me niet kwalijk. - U mag deze aria niet missen.
Het leven lijkt op een spel
Het gaat erom dat je wint...
Kalm. Waar is Berthold ?
Geen idee.
Als hij over 3, 5 minuut niet hier is, onthoofdt de Sultan me.
Is dat alles ?
Sorry, ik vind dat niet leuk. Jij ?
Het is geen grap, het is een weddenschap.
Hij slaapt. Ik hoor hem snurken, zo'n 900 mijl hier vandaan.
Hij ligt onder een boom. In de buurt van Belgrado.
- Er staat een fles naast 'm. - Als ie maar niet gedronken heeft.
- Wat is de windsnelheid, Gus ? - Drie knopen.
Ik ben een moderne man die u zeggen kan
Wreedheid gaat voor vriendelijkheid
Ik ben een moderne man vindt u niet...
Het is u of ik.
De tijd is bijna om, geloof ik.
Klaar...
Nu !
- Ik ben toch niet te laat ? - Nee, hoor. Dank je wel.
Bedankt, ik was net aan kortwieken toe.
- Ik dank je. - Van de keizerin.
Verrukkelijk. U wint.
Haal zoveel uit de schatkamer Als de sterkste man dragen kan.
Zo, dat was het.
Bedankt, kerel.
- Wat is er ? - Ze hebben alles meegenomen.
- Gustavus. - Hou ze tegen !
- Haal ze terug ! - Gustavus ! Nog een keer.
Vuur !
Zoek dekking, vrienden.
Hergroeperen !
Laat me binnen.
Zoals u ziet, jaagt de Sultan nog steeds op mijn hoofd.
Wacht ! Stop ! Niet weggaan. Kom terug, er is nog meer.
Ik ben nog niet klaar. Niet weggaan.
We gaan er net vandoor met de schat van de Sultan.
- Berthold ! - De naam is Desmond.
We zijn acteurs, geen hersenspinsels van u ! Word toch 'ns wakker.
Kom terug ! Kom terug !
Wat voert de Sultan uit ? Het is toch woensdag ?
Het spijt me vreselijk van de voorstelling...
Dit theater gaat dicht. U en uw gezelschap moeten de stad verlaten.
Maar, kijkt u eens naar deze goede kritieken !
"Mr. Salt houdt de natuur een spiegel voor." Weense klaroen.
"Waar voor uw geld." Paris Echo. "Leuk avondje uit." Glasgow Herald.
Braaf... Rustig maar.
Hier, jongen.
Gaat het met u ?
- Ben ik dood ? - Nee.
- Verdorie. - Wie bent u echt ?
De Baron van Munchausen is een verhaaltje.
- Ga weg ! Ik probeer te sterven. - Waarom ?
Omdat ik de wereld beu ben.
- En de wereld is mij beu. - Maar waarom dan ?
Waarom ? Waarom ?
Omdat het tegenwoordig allemaal logica en verstand is.
Wetenschap. Vooruitgang.
De wet van de hydraulica. De wet van de maatschappelijke dynamiek.
Wetten van zus, wetten van zo.
Er is geen plaats voor een driebenige cycloop in de Zuidzee.
Geen plaats voor komkommerbomen en oceanen van wijn.
Geen plaats voor mij.
Hoe ging het verhaal verder ?
In het paleis van de Sultan. Ontsnapte u ? Werd u gedood ?
Ik weet het niet. Het is zo lang geleden.
- Kan het iemand wat schelen ? - Mij wel.
Ik ben erg moe.
- Tot ziens. - Vertel het, alstublieft.
- Toe nou. - Scheer je weg !
- Alstublieft... - Wil je het echt weten ?
Hou op !
Zo gaan we allemaal dood.
Dan weten we nooit hoe het verhaal afloopt.
Waar ga je naartoe ? Kom terug !
Hou op !
Wacht ! Kom terug ! Zoek dekking !
Ellendig kind.
Hou op !
Ga weg ! Hou daarmee op !
Duiken !
- Zo gaan we er allebei aan. - Ik dacht dat u dood wilde.
Ja, maar ik ben ook oud genoeg.
Heren, zou u dat vijandelijke geschut niet tot zwijgen brengen ?
- Nee, meneer. - Nee ?
- Het is woensdag. - O, god. Woensdag.
De Turken gaan de muren bestormen.
U bent echt de Baron van Munchausen.
Dit is het einde. Alles is voorbij.
Generaties van theatervakmanschap verwoest in een oogwenk.
Handen thuis !
Sally, kom hier. Seniele ouwe gek !
Dankzij jou zijn we straks aan de Turken overgeleverd.
Hij is de Baron van Munchausen. De echte.
- Geloof me nou. - Schiet eens op.
Eerlijk waar. Het is 'm.
- Hou je mond ! - Echt waar ! En hij kan ons redden.
Toch ? Hij sprong op een kanonskogel.
Hij vloog mijlen door de lucht, boven olifanten en soldaten.
- Hou op met liegen ! - Ik lieg niet. Toch ?
- Jammer genoeg wel. - Maar hij deed het echt.
De soldaten zagen hem ook. Die kunnen het ook vertellen.
O, ze zijn dood.
- Maar hij deed het. - Nee, ik deed het niet.
- Nu liegt u. - Ik lieg nooit.
Sally ! Blijf hier ! Wat heb je toch ?
Ik vloog geen mijlen.
Eerder anderhalve mijl. En ik vloog ook niet echt.
Ik klampte me eerst vast aan een mortiergranaat...
- En op de terugweg aan een kanonskogel.
Gevaarlijke gek ! We hebben genoeg van je.
Het doet er niet meer toe. De Turken hebben de stad zo veroverd.
Ik bereikte net m'n hoogtepunt, tussen Romeo en King Lear in.
Mijn publiek vermoordt me Als ik nu sterf.
Red ons ! Red ons !
- Stel me niet teleur. - Alstublieft.
- U bent toch een Baron ? - U bent onze enige hoop.
- U bent mijn enige hoop. - Dames, alstublieft...
Zolang ik...
- Heronymus Carl Frederick Baron van Munchausen...
- Leef en ademhaal, zal u niets overkomen.
U doet me denken aan keizerin Katharina de grote...
- Wier hand ik ooit weigerde.
Doen ze u allemaal aan haar denken ?
En waarom niet ? Een beetje hier, een beetje daar.
Ik heb een plan. Ik trek er onmiddellijk op uit...
om mijn buitengewone dienaars te zoeken.
Met hun hulp zal ik de belegering doorbreken en de stad redden.
- Briljant ! Bravo. - Hoe ?
- Ik heb wel uw assistentie nodig. - Natuurlijk.
- Zeg maar wat we moeten doen. - Wilt u uw onderbroeken uittrekken ?
Kijk al dat ondergoed eens.
Mooi, hé ? Het is als een droom.
Dit is het begin van het tijdperk van intieme dingen.
Het wordt zijn dood.
- Ja, maar het is wel de moeite. - Genoeg gekletst. Pompen.
- Dit moeten we melden. - Ja.
Nee. We hebben een eenvoudig plan nodig. Dit is veel te ingewikkeld.
De acteurs hebben een luchtballon. Ze willen ontsnappen.
Arresteer ze nu meteen.
- Gooi ze de stad uit. - We kunnen de poort niet openen.
Gooi ze dan van de muur.
Ontsnappen ! Wat moeten komende generaties wel niet van ons denken ?
Volg mij.
Kom met de ladder.
Baron !
- Hebt u Sally gezien ? - Nee.
- Dank je wel, liefje. - Stop ! U staat onder arrest.
Loslaten !
Richten ! Vuur !
Ik zal terugkeren met versterkingen. Geef de moed niet op.
En aan alle dames, die me een halve ton ondergoed afstonden:
Vat geen kou ! Au revoir.
- Blijf, argus ! Ik kom gauw terug. - Ik blijf op u wachten.
Kom gauw terug.
Hij komt niet ver met hete lucht en verbeelding.
Verdorie !
Hou vol.
- Bedankt. - Je hebt alles verknald.
Ik moet het vuur blussen en jou naar beneden brengen.
- Ik ga met u mee. - Daar komt absoluut niets van in.
Als we nu omlaag gaan, landen we op de kerk.
- We moeten uw dienaren vinden. - Dat was ik ook van plan.
- Waar gaan we naartoe ? - Naar de maan.
Wat ? Maar dat duurt eeuwen.
- Nee, hoor. - Natuurlijk wel.
- Waarom gaan we daar naartoe ? - Daar zag ik Berthold het laatst.
- Ben je al 'ns op de maan geweest ? - Nee.
Het is interessant daar. De koning en koningin zijn charmant.
Je weet toch dat ze afneembare hoofden hebben ?
Hun hoofden doen intellectueel werk, hun lichamen meer het lichamelijke.
Het probleem is dat hoofd en lichaam het niet altijd eens kunnen worden.
- Je gelooft me toch wel ? - Ik doe mijn best.
Bent u bang ?
Helemaal niet.
- En jij ? - Helemaal niet.
Pak het touw vast !
We zijn er.
U ziet er anders uit. Jonger.
Ik voel me altijd jonger door avonturen.
Word jij maar niet jonger, anders moet je nog een fles.
Je zult zien dat ik een gunsteling van de koning ben.
We zullen vorstelijk verwelkomd worden.
Wat nu ?
Eindelijk heb ik je.
- Bienvenuto alla luna. - Majesteit !
Wat een genoegen om u weer te zien.
Dit is mijn vriendinnetje Sally. Sally, de koning van de maan.
M'n volledige titel is: koning van alles. Re di tutto. Zeg maar Ray.
De maan is 'n onbeduidend deeltje van mijn rijk. Er is veel meer.
U schijnt zich niet goed te voelen. wat mankeert u ?
Ik mankeer niets. Ziet u niet dat ik een ben met de kosmos ?
Is dat alles wat u te zeggen hebt ? Bent u soms blind ?
Ik zal het uitleggen. Sinds uw laatste bezoek heeft m'n hoofd...
- Waar alle briljante dingen zich bevinden...
- De macht gekregen over het universum.
En wat ik nog niet ken, schep ik.
Ik heb net de lente geschapen. Serieus nu, zonder mij is er niets.
"conto ergo es." Ik denk, daarom ben jij.
Hij is geschift.
Het lijkt er wel op. Hij heeft in ieder geval grootheidswaanzin.
Contact houden met het hele universum...
- Vergt concentratie.
Dus het helpt me niet echt dat u vrij rondloopt.
Uw verhaaltjes leiden me af.
U bent als een mug in de Taj Mahal.
Heer, zonder mijn avonturen zou u hier niet zijn.
Zo, ben ik nu een deel van uw avonturen ?
Dat zullen we nog wel zien.
Zo, wie heeft wie nu geschapen ? hopelijk is het naar uw zin. Ciao.
Daar gaat mijn walgelijke lichaam met de koningin.
Laat dat. Ik ben moe.
Ga weg ! Verdorie, hij hoort me niet.
Vuile griezel van een man.
Wat gęnant. Niet kijken, dan gaat hij misschien weg.
Dat we ooit aan elkaar vastzaten. we passen absoluut niet bij elkaar.
Hij bengelt onderaan de voedselketen en ik zweef tussen de sterren.
Nee, ga weg ! Ik veracht je !
Daar ben ik weer ! Ik heb mijn lippen terug.
En ik ga ze gebruiken, mop. Ik ben 't, je olifant van het genot.
- Geef me een pakkerd, schat. - Eerst eten, lieverd.
Dat is waar ! Eerst vreten, dan vrijen.
Ik heb dit spui echt nodig.
Dat kan je niet Als je geen mond hebt.
Ik kan er weer tegenaan.
jij gaat nergens naartoe.
- Baron. - Uwe wonderbaarlijke majesteit.
Ik ken jou.
Jij bent dat mannetje dat er met mijn koningin vandoor wou.
Dat gaat mooi niet meer door, piccolo casanova.
Wat sta jij te kijken ?
Daar, tortelduifjes. Ik weet dat jullie 't ongemakkelijk krijgen.
Eindelijk weer vrij, zodat ik me op verhevener dingen kan concentreren.
Kruip terug in de modder. Mis !
Ik ben blind ! Mijn koninkrijk voor een zakdoek.
Laat me los ! Ik heb geen tijd voor winden en orgasmen.
Alsjeblieft, geen lichaamsfuncties meer...
Vaarwel, Baron.
- Een gunsteling van de koning ? - Deze kooi is niet echt.
- Hij hoort bij zijn gekte. - Hij lijkt me echt genoeg.
- We zijn in 'n slechte bui, zie ik. - Hoe redden we hier de stad ?
Met de stad gaat het prima.
- De aanval is voorbij. - Hoe weet u dat ?
Dat weet ik gewoon.
Wat voor de duivel... Goed, ik kom er aan.
Mom naar buiten.
- Kom eruit. - Laat dat !
- Waarom deed u dat ? - Ik dacht dat u vijandig zou zijn.
Ja, natuurlijk ! U zou ook vijandig zijn Als ik u prikte.
Wie bent u ?
- Dat weet ik niet meer. - Straks worden wij ook nog zo.
- Waarom zit u hier ? - Ik ben een gemene misdadiger.
- Wat hebt u gedaan ? - Weet ik niet meer.
- Hoe weet u dan dat u gemeen bent ? - Nou, ten eerste...
Omdat ik hier zit. En ten tweede...
Heb ik deze ketenen om.
Het is Berthold !
Ik ben het. De Baron.
Ik wist dat je hier was. Ga mee naar de aarde om de Sultan te verslaan.
Je bent Berthold, mijn oude dienaar.
Die ketenen zijn om jou langzamer te laten lopen.
- Kom nou. - Je droeg ze altijd, weet je nog ?
- Je bent niet goed wijs. - Ik ben de Baron van Munchausen.
We verdoen onze tijd.
- M'n liefste Baron. - Ariadne !
Het spijt me dat we daarnet niet konden praten...
- Maar Roger is zo moeilijk.
Waar is Roger precies ?
In bed met mijn lichaam, natuurlijk.
Hou op. Hou op !
Als hij ontdekt dat mijn hoofd bij jou is...
Vlug, klim in mijn haar.
Waarom maakt ze van die rare geluiden ?
Haar lichaam is bij de koning. en die...
kietelt haar onder haar voeten.
- Berthold, jij gaat met ons mee. - Mooi niet.
- Waarom niet ? Ben je bang ? - Precies.
Help me.
Vlug, klim aan boord.
- Hou je vast ! - Ik wil niet ontsnappen.
Wat is dit toch heerlijk ! Ik kietel je tot de zon opgaat.
Ik veeg het wel even af. Kiele-kiele-kiele...
Ik weet dat je dit lekker vindt, maar je zegt helemaal niets.
Je bent een kussenbijter, daarom is dat.
Baron, ik moet naar Roger voor hij ontdekt dat mijn hoofd ontbreekt.
- Ik begrijp het volkomen. - Liefste, neem me mee.
- Terug naar de aarde ? - Ja !
Zonder je lichaam ?
- Je had me toch lief zoals ik was ? - Ja, dat was ook... Is ook zo.
- Alleen... - We moeten weg.
Je hebt gelijk. Het is onmogelijk.
Neem een lok van m'n haar mee.
Een lok, dikdoener. Niet het hele tapijt.
- Ik zal het altijd koesteren. - De koning ! Ik moet gaan...
Au revoir, mijn liefste Baron.
Ja ! Ik kom, Roger !
Ik maak je helemaal gek. Laat je gaan !
Waar is je hoofd ?
Geen wonder dat je zo stil bent. Ik ben ook te wild.
Ik zoek 't wel even. We doen verstoppertje.
O, het is een spelletje. Schat, kom naar buiten !
Je bent er niet. Waar ben je dan ? Je bent bij de Baron.
Bij dat mannetje.
Je zei dat grootte niet belangrijk was. Puttana !
Ik zal je Baron vinden, en daarna vermoord ik jou.
Sneller.
Ik maak een Baronbrochette ! Sybil, Andiamo !
Sneller !
Gaat niet. Berthold komt haast niet vooruit.
- Maak zijn gewichten dan los. - Dat heb ik al gedaan.
- Hij is oud, hij kan niet rennen. - Onzin, hij is alleen ongeoefend.
Kom op, Berthold.
Zoek hem ! Je kunt je nergens verbergen, Baron.
Wat kijk jij nou ? Kijk naar beneden.
Daar is hij, Sybil ! Daar.
Nu heb ik je, Baron.
Daar zijn ze. Heb je honger, snoesje ?
Jij neemt de Baron, jij de kale.
En jij krijgt het meisje omdat je mijn lievelingetje bent. Aan tafel !
- Jij gaat daarheen, ik daar. - Je bent de laatste in je soort.
Nee, niet uit elkaar gaan !
Mayday !
We storten neer !
Sybil, laat me niet in de steek.
Ik ben vrij ! Eindelijk. Het lichaam is dood.
Het lichaam is dood, leve het hoofd. Het is er geweest, finito.
Ik zal bewijzen dat een hoofd geen lichaam behoeft. Ik ben almachtig.
O nee ! Ik heb jeuk.
Goed gedaan, Sally.
Baron van Munchausen. Wat fijn om u te zien.
- Blijf van me af ! - Ik ben Berthold, uw oude dienaar.
Dat hebben we al gehad.
- Waar zijn we ? - Op de maan.
- O ja ? Niks veranderd, die Baron. - Kunnen we nu gaan ?
Aan het vlechten.
Wacht eens even. Het komt allemaal terug.
Ik heb hier 20 jaar vastgezeten. Sinds u hier voor het laatst was.
Jij liet me hier achter. Schoft !
Jij ging de hort op met die del en liet mij wegrotten in een kooi.
En nu kom je terug en verwacht van mij dat ik je overal op aarde volg ?
SubtitleSync (http://www.subtitlesync.com.ar)